|
Article on other languages:
|
Een onomatopee of klanknabootsing is een stijlfiguur waarbij in een of meerdere woorden een geluid wordt nagedaan. De term 'onomatopee' zelf is afkomstig van het Oud-Griekse ονομα (naam) + ποιεω (ik maak). Zo kan iemand het geluid van een brullende leeuw of een piepende muis nadoen. Brullen, donderen, druppelen, fluisteren, gakken, gillen, klateren, knallen, knerpen, knetteren, knisteren, kwaken, kwekken, murmelen, piepen, plonzen, ritselen, rommelen, sissen, slurpen, spatten, tikken, tjilpen en zoemen zijn voorbeelden van dit soort onomatopeeën. Ook in andere talen komen onomatopeeën voor. Zo is piepen in het Latijn pipere en in het Engels to beep. Een voorbeeld uit het Turks is cırt cırt voor klittenband, evenals het Nieuwgriekse τσιρτ τσιρτ. Een opmerkelijk voorbeeld uit India is de tablataal, met voor elke slagwerkklank een eigen lettergreep. Een koekoek heet zo omdat hij dat geluid maakt, evenals de tjiftjaf, de kievit, de oehoe en de grutto. Ouders die hun kinderen leren spreken maken vaak gebruik van onomatopeeën voordat ze de echte woorden leren. Een toetoet is een auto, een waf of woef is een hond, een mauw is een poes. Overigens is een kat in het Chinees daadwerkelijk "mao" (貓/猫). Een voorbeeld uit het Duits is Zug, wat duidt op het geluid van een trein: tjoeke-tjoeke. In de literatuur worden onomatopeeën ook toegepast:
Er zijn ook technische termen die als onomatopee kunnen worden aangemerkt, zoals de hifi-termen jitter, wow en flutter. StripDe meest bekende toepassing van de onomatopee vindt men in het stripverhaal. Veel striptekenaars zoeken naar zo origineel mogelijke vormen.
|
This article is from Wikipedia. All text is available under the terms of the GNU Free Documentation License.